De Vlaggetjesparade
Saturday, 16 May 2009 door Gert-Jan. Deze posting heeft inmiddels 43 views gegenereerd.Gezet onder: Columns Trackback | Tags: Nederlands, Pim Fortuyn, Theo van Gogh, Trots, Vlag
Ik was deze kwijt, best lang ook, maar dankzij een kennis van mij heb ik hem eindelijk weer terug (dankjewel jij! 
)
Dit is de eerste column die ik ooit geschreven heb en aangezien ik ook nog eens lui ben, heb ik lekker niks gewijzigd, op wat schoonheidsfoutjes na.
Het hoe en waarom:
Je kent het waarschijnlijk wel. Je leest of je hoort en ziet soms een stukje, wat je prikkelt. Prikkelen in de zin van dat je er jouw zegje over kwijt wilt. Maar vaak zit je dan “Hoe ga ik dat aanpakken:” Tenminste, ik wel. Daarom heb ik besloten, om dit gewoon in een column neer te zetten, daar dit gewoon voor mij soms wel een goede redmiddel kan zijn, om mij mijn zegje te laten doen.
Bij deze dan dus mijn eerste column, en hopelijk niet gelijk mijn laatste.
Introductie:
“Een leerling van het Cals College in IJsselstein moet met onmiddellijke ingang een Nederlandse vlag van zijn schooltas verwijderen. Volgens waarnemend directeur Rob Bijeman moet het vlaggetje beschouwd worden als ‘provocerend gedrag’ ten opzichte van leerlingen van vooral Marokkaanse afkomst.
De vader van de 16-jarige Patrick Balk, de leerling die de vlag moet verwijderen, zegt dat Marokkanen druk hebben uitgeoefend op de directie om het vlaggetje te verwijderen. ”Mijn zoon is geregeld doelwit van bedreigingen door Marokkanen. Ze vallen over zijn kleding. Hij wil graag in het leger en heeft daarom vaak legerkleren aan. Ook zijn tas doet militair aan. Maar Patrick is absoluut niet vechtlustig. Niettemin vinden ze dat hij hen uitdaagt, ook met zo’n vlaggetje. Het is te gek voor woorden”
Volgens directeur Bijman is er geen pressie op hem uitgeoefend om het vlaggetje te laten verbieden. Verder zegt hij dat zijn school geen platform is voor provocerend gedrag. Patrick moet maandag laten weten of hij de Nederlandse driekleur van de tas haalt. De leerling in kwestie voelt daar weinig voor.”
Bron: Nederlandse vlag moet van schooltas
My Truth:
Eigenlijk, vind ik wat ik in de introductie aanhaal, gewoon helemaal niet kunnen. Waarom zou je je eigen VADERLANDSE vlag nou niet op je tas hebben gestikt?
Dat is het zelfde als niet mogen “vlaggen”, met de vlag op de vlaggenstok, op Koninginnedag. Alleen dan wappert de vlag, dus dat is dan “extra provocerend”. Maar daar gaat het nu niet over, dus wil ik daar niet al te veel op in gaan eigenlijk.
Waar het mij meer om gaat, is de beweging, om als Nederlandse school tegen een Nederlandse leerling te zeggen van “Haal jij die Nederlandse vlag maar van je tas, want wij willen dat niet hebben binnen onze school” Niet dat Nederlandse leerlingen hoger zijn, dan niet-Nederlandse leerlingen, begrijp me niet verkeerd, iedereen (dus ook elke leerling) verdient gewoon een zelfde behandeling.
Echter, daar gaat het soms mis lijkt het wel in mijn ogen. Iedereen hanteert wel wat anders. Op zich niks mis mee, maar dan moet je het niet zo bont maken, zoals hierboven. Bedoel, ik kom zo vaak mensen tegen, die (bijvoorbeeld) de Molukse vlag op hun tas hebben gestikt. Daar zeggen wij toch ook niks van? Wij laten die mensen toch ook gewoon trots zijn op hun Vaderland (de RMS in het geval van de Molukse Vlag)?
Of zeggen wij ook “Zou je misschien zo vriendelijk willen zijn, om de vlag van je tas te halen? Ik / wij vind(en) dit provocerend”? Volgens mij zeggen wij dat niet.
Maar waarom durven “wij” het niet te zeggen? Angst? Of hebben wij zoiets van “Het is maar een vlag(getje)” ? Ik denk, als ik eerlijk mag zijn, dat het gewoon de Angst is. De angst om “iets” terug te krijgen.
En met dat “iets” bedoel ik echt van alles, wat ook (Nederland kennende) erg uitlopend is. Denk aan een paar scheldwoorden, of een grote mond die opgezet word “Ach man, loop toch niet zo te zeiken over een vlag(getje” Of het wat extremere en dan een paar dagen later in elkaar geslagen worden, of nóg extremer, een mes in je lijf, of een kogel door je kop. Want ja, je zegt wat je vindt en terugkijkend naar “Donkere Dagen” in de Nederlandse geschiedenis, mag dat ook niet. Kijk maar naar Pim Fortuyn, of Theo van Gogh. Allebei de mond gesnoerd, wat zeg ik, vermoord (!) omdat ze uitkwamen voor hun mening, wat schijnbaar niet mag hier in Nederland.
Maar dan botsen we weer op een tegenspraak. In de wet staat immers, dat elke inwoner van Nederland, jong en oud, groot of klein, Nederlander of niet-Nederlander het recht heeft op een eigen mening? Ik weet gewoon, dat jullie nu allemaal “Ja” denken, om de voorgaande paar regels en eigenlijk zegt iedereen dat wel, het staat immers in de wet. En dan nu mijn vraag aan jou: “Als wij allemaal recht hebben op een mening, waarom mogen wij die mening dan in mindere mate (of soms zelfs niet) uiten” En dat vind ik nou het scheve wat er hier gebeurt, in Nederland.
Als ik nu”mijn” vlag aan mijn tas stik, of aan de vlaggenstok hang, dan is het dus mijn mening omdat ik trots ben, op de Nederlandse Vlag. Dat ik ook trots ben om “de Vlag des Vaderlandsch” te mogen gebruiken. En ik voel me méér dan vereert als ik de vlag ook nog is dragen mag, omdat ik dan kan laten zien, welke vlag van MIJN Vaderland is.
Gerelateerde berichten
2 reacties to “De Vlaggetjesparade”
-
Honnepon - Gepost op: May 18th, 2009 at 15:23 -
-
kernel - Gepost op: Oct 9th, 2009 at 10:28 -
“En ik voel me méér dan vereert als ik de vlag ook nog is dragen mag”
Vereert? yeah right.
Jij bent vast echt trots op je taal en land….
mompel fascistisch nationalistisch janmaat mompelLang leve Wilders?
Wat super dat “Jij” die column nog had!
, kan alleen maar zeggen dat ik het diep en diep triest vind dat je in Nederland gewoon niet meer mag en kunt zeggen wat je vind en denkt en dus je mening niet meer veilig kunt uiten.
Wel een leuke column trouwens
Bijna iedereen denkt zoals jij en ik en bijna niemand die het hardop durft te zeggen.
Respecteer een ander zoals je zelf ook gerespecteerd wilt worden en behandel een ander zoals je zelf ook behandeld wilt worden is dan ook 1 van de dingen die ik doe en de wereld zou er stukken beter van worden als iedereen dat zou doen
